അപ്പൂപ്പൻ താടിയോടേപ്പം
ഞാനെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളേയും
മുകളിലേക്കുയർത്തി.
സ്വപ്നങ്ങളുടെ അമിത ഭാരം
കൊണ്ടതു താഴ്ന്നു
കൊണ്ടേയിരുന്നു…
താഴും തോറും
പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാനതിനെ
ഊതി കൊണ്ടേയിരുന്നു…
പ്രതീക്ഷൾക്ക് സ്വപ്നങ്ങളെക്കാൾ
ഭാരമുള്ളതു കൊണ്ട് അതുയർന്നു.
അറ്റമില്ലാത്ത ആകശത്തിലൂടെ
നിലക്കാത്തെൻ സ്വപ്നങ്ങളെയുമായി …
അതിന്നും പറന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.
പ്രതീക്ഷയോടെ……
-നാസർ മേൽമുറി
No comments:
Post a Comment